www.Golldennet.com/گلدن نت
برداشتن به موقع خال سطحی وعمیق صورت و بدن برای جلوگیری از سرطان – دکتر مهرداد مهام
شاخص-سفید-وروشن-کردن-پوست
۴ روش رایج برای سفید کردن پوست تیره ناشی از تجمع ملانین در پوست
اردیبهشت ۱۶, ۱۳۹۷
درمان-جوش-سرسیاه-زیر-پوستی
درمان جوش سرسیاه زیر پوستی ناشی از تجمع چربی و باکتری روی پوست
اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۷

برداشتن به موقع خال سطحی وعمیق صورت و بدن برای جلوگیری از سرطان

خال‌ها تجمع سلول‌های رنگدانه‌ای هستند که به صورت نقاطی تیره و کوچک روی پوست ظاهر می‌شوند و از نظر رنگ و اندازه بسیار متنوع هستند. خال‌ها معمولا روی صورت، بال، پاها و نیم تنه بالای بدن ظاهر می‌شوند اما در هر جایی از بدن ممکن است ایجاد شوند. گرچه بیشتر خال‌های پوستی بی خطر هستند اما در مواردی نادر، ممکن است به سلول‌های پیش سرطانی تبدیل شوند که نیاز به برداشتن با جراحی خواهند داشت. برخی بیماران هم تمایل دارند به دلایل زیبایی، با استفاده از روش‌های جراحی، لیزر یا راه‌های طبیعی، خال‌های بی خطر را بردارند.

با اینکه بیشتر خال‌ها بی‌خطر هستند و نیازی به معالجه ندارند، در برخی موارد که احتمال خطر تبدیل به سرطان وجود داشته باشد و یا به دلیل زیبایی یا هر دلیلی باعث رنجش فرد شود، لازم است که برداشته شود. وقتی که متخصص پوست یا پزشک تان خالی را خطرناک تشخیص داد و یا خودتان خالی را روی پوستتان پیدا کردید و تصمیم به برداشتن آن گرفتید، چند راه برای این کار وجود دارد. برداشتن خال معمولا به صورت عملی سرپایی صورت می‌گیرد و تقریبا بدون درد است.برای دریافت اطلاعات بیشتر درباره انواع روش های جراحی برداشتن خال موجود در کلینیک دکتر مهام یا رزرو نوبت می توانید با شماره‌های ۰۹۳۹۵۴۳۱۳۵۰ و ۰۲۱۸۸۷۶۲۸۳۲ تماس حاصل فرمایید.

چه چیزی باعث ایجاد خال می‌شود؟


برخی افراد به صورت مادرزاد، روی پوستاشان خال دارند. خال‌های دیگری هم هستند که بعدا در طول زندگی ایجاد می‌شوند.به نظر می‌رسد که در معرض نور خورشید بودن در ایجاد خال‌ها نقش داشته باشد، حتی ممکن است در ایجاد خال‌های دیسپلاستیک یا آتیپیک هم موثر باشد.نقش وراثت را هم نمی‌توان نادیده گرفت. بسیاری از خانواده‌ها نوعی خال به نام دیسپلاستیک (آتیپیک) دارند، که می‌تواند با نوع رایج تری از تومور پوستیِ ملانوما مرتبط باشد.

انواع خال

انواع خال‌ به صورت زیر می‌باشند.

خال دیسپلاستیک

خال‌های دیسپلاستیک اغلب با خال‌های سرطانی اشتباه گرفته می‌شوند چون برخی نشانه‌های خال سرطانی را با خود دارند؛ نشانه‌هایی همچون داشتن شکل غیرعادی، رنگ غیرطبیعی، کناره‌های ناهموار و اندازه بزرگ. به هر حال برخی افراد از این خال‌های ژنتیکی رنج می‌برند و ممکن است روی بدنشان تعداد ۱۰۰ و یا بیشتر از این خال‌ها داشته باشند. حتی اگر از بی خطر بودنشان مطمئن باشید، باز هم بهتر است یک بررسی انجام شود، چرا که خال‌های دیسپلاستیک می‌توانند به خال‌های سرطانی تبدیل شوند به ویژه اگر پس از سن بیست سالگی ایجاد شده باشند.

خال مادرزادی

خال مادرزادی

خال‌های مادرزادی، لکه‌هایی هستند که از زمان تولد روی پوست وجود داشته اند. اگر چه به نسبت خال‌های دیسپلاستیک، معمولی تر به نظر می‌رسند اما لازم است که بررسی شوند، چون لکه‌هایی که از زمان تولد وجود دارند جزو انواع خال‌هایی هستند که بعدا احتمال تبدیل به خال سرطانی را دارند. خال‌های مادرزادی معمولا به رنگ سیاه یا قهوه‌ای تیره هستند.

خال هالو

خال هالو

این نوع از خال‌ها ممکن است بخش سفید روشنی دور آن را گرفته باشد که شبیه به هاله‌ نوری به نظر می‌رسد. معمولا در سنین بلوغ و نوجوانی ظاهر می‌شوند و با گذشت زمان هاله اطراف خال کمتر به چشم می‌آید. این خال‌ها معمولا سرطانی نیستند.

تگ پوستی

تگ پوستی

برآمدگی تگ‌های پوستی خیلی بیشتر از خال‌های معمولی است و این برآمدگی شکلی عادی ندارند بلکه شامل بافتی روشن یا تیره هستند که همچون اضافه گوشتی از پوست آویزان می‌شوند. در بخش متصل به پوست، تگ ممکن است زائده‌ای گوشتی کوچک یا کمی بزرگ به رنگی تیره باشد. تگ‌های پوستی معمولا بی خطر هستند اما به نسبت دیگر خال‌ها ممکن است مزاحمت بیشتری ایجاد کنند به ویژه اگر زیر لباس یا جواهرات قرار گیرند.

نشانه‌هایی که ممکن است خال، سرطانی باشد


این موارد نشانه‌های احتمال سرطانی بودن خال هستند:

  • تغییر اندازه (خال بزرگتر شود)
  • تغییر شکل (به خصوص با ایجاد حاشیه‌های نامنظم)
  • تغییر رنگ (به خصوص تیره تر شدن و یا مشاهده چند رنگ)
  • کاهش تقارن (خال‌های معمولی کاملا دایره‌ای یا بیضی هستند و اغلب تقارن دارند)
  • خارش، درد وخونریزی (حتی ممکن است روی پوست لخته ایجاد شود)
  • خشکی پوست
  • التهاب
  • دیده شدن سه طیف رنگی مختلف از رنگ‌های سیاه یا قهوه‌ای
  • تغییر ارتفاع (ضخیم شدن و یا بلندتر شدن یک خال معمولی)

اگر هر یک از این علائم را مشاهده کردید، به پزشک مراجعه کنید که آن را بررسی کند.

راه‌های برداشتن خال


با اینکه برای بیمارانی که سابقه ملانوما داشته اند برداشتن خال‌ امری بسیار ضروری است، با این حال بسیاری از بیماران برداشتن خال را به منظور پیشگیری انجام می‌دهند و یا اینکه ظاهر خال روی پوستشان را دوست ندارند. برای بیماران دارای خال سرطانی، جراحی تنها راه موثر برداشتن خال است. برای کسانی که به دلایل زیبایی می خواهند خال شان را بردارند، راه‌های جراحی، لیزر و روش های طبیعی هم گزینه‌های مناسبی هستند.

فریز کردن خال

فریز کردن خالخال‌هایی که غیر سرطانی هستند و تا لایه‌های زیرین پوست پیش نرفته‌اند را می‌توان با فریز کردن توسط نیتروژن مایع از روی پوست برداشت. این کار ممکن است تاول کوچکی روی پوست بر جای بگذارد اما نسبتا فرایندی سرپایی و ساده است.

برداشتن خال با لیزر

برداشتن خال با لیزر

برای خال‌های مسطحی که به رنگ قهوه‌ای یا مشکی هستند، برداشتن خال با لیزر بهترین روش است. برداشت و حذف کامل خال معمولا نیاز به یک تا سه جلسه مراجعه به پزشک یا متخصص پوست دارد. پزشک بی‌حسی موضعی اعمال کرده و با استفاده از یک لیزر بافت خال را برمی‌دارد. برای خال‌های بسیار بزرگ و یا خال‌هایی که از سطح پوست بیرون زده‌اند، برداشتن خال با لیزر چندان راهکار مناسبی نیست.

برداشتن خال با RF (رادیو فرکانسی) چگونه است؟

برداشتن خال با

RF یا جراحی با امواج رادیویی نوعی رادیوجراحی است که با استفاده از جریانی متناوب با فرکانسی بالا بافت مورد نر برداشته می‌شود. این فرایند بسیار متفاوت است با جراحی الکتریکی سنتی و دیگر انواع الکتروکوتریزاسیون‌ها است چون که همزمان می‌تواند بافت را برش داده و خون را منعقد کند بدون اینکه هیچ نوع فشار فیزیکی اعمال شود. اساس آر اف استفاده از امواج رادیویی با فراکنس بالای ۴ MHz جهت ایجاد دمای پایین در میان الکترودهای میکروفیبری دستگاه آر اف است. تفاوت میان این روش و جراحی الکتریکی این است که اینجا به جای الکترودها، مقاومت بافتی است که در برابر جریان الکتریکی گرما ایجاد می‌کند. به این معنا که به لطف دمای پایین ایجاد شده توسط انرژی امواج رادیویی، دیگر نیازی به گرمای ناشی از الکترودهای میکروفیبر نخواهد بود. در عوض، آب درون سلولی بافت بر اثر گرمای ناشی از مقاومت بافتی تبخیر می‌شود و دیگر مثل جراحی الکتریکی، نیازی به حرارت و سوزاندن نیست. چنین روش درمانی روی بافت، باعث هموستاز (قطع خونریزی) می‌شود بدون اینکه آسیب اضافه‌ای به بافت برسد. به علاوه هیچ نتیجه خطرناکی بر اثر سوختگی رخ نمی‌دهد.

فواید RF:

  • احتمال ایجاد زخم پایین است
  • کمترین آسیب به پوست اطراف خال
  • بدون خونریزی
  • کمترین احساس درد پس از بی حسی موضعی

جراحی برداشتن خال

جراحی برداشتن خالدر جراحی برداشتن خال از سه روش استفاده می‌شود: خارج سازی تراشه‌ای، بیوپسی پانچ و جراحی برشی. خارج سازی تراشه‌ای برای خال‌هایی استفاده می‌شود که از سطح پوست بیرون زده اند. در فرایند خارج سازی، پزشک در محل اطراف خال، بی حسی موضعی اعمال کرده و با استفاده از یک اسکالپل تیز و کوچک، سطح خال را برش می‌دهد تا با پوست اطراف هم سطح شود. روش بیوپسی پانچ معمولا برای خال‌های کوچکتر استفاده می‌شود. در این روش با استفاده از وسیله مخصوصی بخشی از پوست به شکل استوانه‌ای از سطح پوست کنده می‌شود.برداشتن خال‌های پوستی که مسطح یا بدخیم هستند، معمولا با جراحی و برش خال صورت می‌گیرد. دراین روش، جراح خال را به صورت کامل بیرون آورده و سپس جای آن را بخیه می‌زند.

حتما بخوانید:لک و پیس

آماده‌سازی برای برداشتن خال


ناحیه مورد نظر تمیز می‌شود. با توجه به نظر جراح، ضدعفونی با الکل، بتادین یا ماده مناسب دیگری انجام می‌شود.سپس ناحیه مورد نظر با مواد بی حس کنند همچون لیدوکائین، بی حس می شود. این مرحله معمولا زمان چندانی نمی‌برد. بیشتر جراحان ترجیح می‌دهند پس از بی حسی، مدتی را صبر کنند تا خون به قسمتی که قرار است جراحی شود برسد (گاهی تا ده دقیقه منتظر می‌مانند).با توجه به اندازه خال و روشی که برای برداشتن آن استفاده می‌شود، ممکن است پرده استریلی اطراف ناحیه جراحی قرار دهند، البته این جراحی لزوما احتیاج به محیطی استریل ندارد.

حین فرایند برداشتن خال


برداشتن با برش ساده و بدون بخیه

جراح با استفاده از یک اسکالپل، خال را هم سطح با پوست و یا اندکی پایین‌تر از سطح پوست برش می‌زند.سپس برای بند آمدن خونریزی، با یک وسیله الکتریکی جای برش سوزانده می‌شود و یا محلولی به آن قسمت زده می‌شود.سپس جای زخم را با بانداژ می‌بندند.پزشک توصیه‌هایی در مورد مراقبت از زخم به شما ارائه می‌دهد. معمولا کمی پس از عمل می‌توانید از مطب دکتر خارج شوید.

برداشتن خال با برش همراه با بخیه زدن

برداشتن خال با برش و بخیه، معمولا برای خال‌های مربوط به زیبایی استفاده می‌شود که لازم است جای زخم تا حد ممکن باقی نماند.جراح محل خال را مشخص می‌کند، ناحیه مربوطه را تمیز کرده و آن را بی حس می‌کند.سپس با استفاده از یک اسکالپل، خال و حاشیه‌ای از اطراف خال را برش می‌دهد. میزان حاشیه‌ای که برش می‌خورد بستگی به نگرانی جراح نسبت به کامل برداشته شدن خال دارد. اگر این نگرانی وجود داشته باشد که خال ممکن است سرطانی یا پیش‌سرطانی باشد، حاشیه‌ی بزرگتری برش داده می‌شود تا اطمینان حاصل شود که خال، به طور کامل حذف شده باشد.با توجه به میزان عمق خال (اینکه خال چه میزان در پوست نفوذ کرده باشد)، بخیه به صورت عمیق (بخیه جذب بدن می‌شوند و نیازی به کشیدن بخیه نیست) و یا روی سطح بالایی پوست انجام می‌شود (جذب بدن نمی‌شوند و بعدا باید کشیده شوند).

فرایند پس از برداشتن خال


اقدامات زیر پس از برداشتن خال انجام می‌شود.

مراقبت در خانه

پس از عمل، لازم است که لایه‌ای پترولیوم (وازلین) روی زخم بمالید و آن را با بانداژ ببندید.زخم را یک یا دو بار در روز با آب یا هیدروژن پراکسید رقیق شده شستشو دهید.پس از شستشوی زخم، وازلین و بانداژ را روی زخم قرار دهید.انجام این مراحل را ادامه دهید تا زمانی که زخم کاملا ترمیم می‌شود.

تصوراتی اشتباه در مورد بهبود زخم

برخی فکر می‌کنند زخم‌ها می‌بایست در معرض هوا قرار بگیرند و این کار به روند ترمیم آن کمک می‌کند. مطالعات مختلفی صورت گرفته که این باور را رد کرده اند و دریافته اند که زخم‌ها با استفاده از بانداژ و آنتی‌بیوتیک بسیار سریعتر بهبود می‌یابند.همچنین دریافته اند که ویتامین ای از سرعت بهبودی زخم می‌کاهد و اعمال ویتامین ای به صورت مستقیم به زخم، ممکن است باعث بدتر شدن جای زخم شود.

 

حتما بخوانید: آر اف فرکشنال

بیشتر بدانید


در برداشتن خال‌های ساده معمولا پس از عمل نیازی به مراجعه مجدد به مطب دکتر نیست، اما این مساله با توجه به نوع خال ممکن است متفاوت باشد.

در مورد نتایج آزمایشگاه

اگر در بافت آزمایش شده توسط پاتولوژیست نشانه‌ای غیرعادی دیده شده باشد، ممکن است از طرف پزشک با شما تماس گرفته شود. سپس شما برای بررسی دوباره ناحیه مورد نظر و انجام آزمایشی کامل از کل بدنتان می‌بایست به نزد پزشک بازگردید.

در مورد کشیدن بخیه

نیاز به مراجعه مجدد به پزشک، به نااحیه‌ای که بخیه زده شده و نوع بخیه استفاده شده بستگی دارد. بخیه‌های مربوط به صورت معمولا پس از چهار الی هفت روز کشیده می‌شوند. بخیه‌های دیگر قسمت‌های بدن با توجه به نوع بخیه و نظر جراح، معمولا هشت الی ۲۱ روز بعد کشیده می‌شوند.

برای جلوگیری از عفونت

در طول دوره بهبود پس از عمل، می‌بایست مراقب باشید قسمت جراحی شده کثیف نشود. همچنین تروما یا ضربه شامل هرگونه فشار یا زور اضافه نباید به این ناحیه وارد شود.

یک خال پس از معالجه ممکن است بازگردد؟


در برخی موارد پس از معلجه ممکن است خال دوباره برگردد. گاهی ممکن است که برخی از سلول‌های خال جامانده باشند که می‌توانند دوباره رشد کنند. هیچ معالجه‌ای صد در صد موثر نیست، البته این گفته همیشه درست نیست. به این خاطر است که به ویژه در موارد غیرعادی و خال‌های سرطانی، لازم است هر ۶ تا ۱۲ ماه یک بار به پزشک مراجعه شود.

می‌توان در خانه خال را برداشت؟


سایت‌های زیادی هستند که راه‌کارهایی را برای برداشتن خال در خانه ارائه می‌دهند. ولی همیشه توصیه می‌شود که ابتدا به پزشک مراجعه شود تا تشخیص دهد که خال، سرطانی هست یا نه. پزشک می‌تواند بهترین روش معالجه را پیشنهاد دهد و با کمترین عوارض جانبی و کمترین احتمال باقی ماندن جای زخم، خال را به طور کامل بردارد.

 

در ادامه بخوانید:دلایل و درمان جوش صورت یا آکنه

پاسخ دهید